آدرس وبلاگ تغییر کرد همسفران در صورت امکان

ایمیل یا وبلاگ خود را در بخش نظرات قرار دهید

تا بتوانم گوشه ای از محبت های شما را پاسخ دهم

با سپاس فراوان

www.nasimeyahagh.blogfa.com

صدا بزن كه خسته ام

              سكوت را شكسته ام

زشوق تاب ابرويت

              ترانه ها ؛ سروده ام

در انتظار ديدنت

               تمام شب نشسته ام

گل بهار من ؛ بمان

               تو ئي همه بهانه ام

به دست يار آشنا

               اگرچه زخم خورده ام

به بوسه اي؛ جان بده

                كه سرده آشيانه ام

 يا حق..............................

 

خواهم آمد روزي از لب طاقچهء خاطره هاي تو گلي خواهم چيد تا كه پائيز ترا مژدهء وصل بهاران آرد يا حق ..................

خواستم خنده كنان

           روي ديوار اميد همه، مردم شهر

                                        بكشم عكس كبوترها را

                                             و از آن پنجرهء رو به افق

                                                                        باز فرياد زنم

                                                                               شوق آزادي را

             خواستم گريه كنان

                           بدوم روي كوير همهء عاطفه ها

                                            تا كه لبريز كنم

                                                       جام خالي شقايق ها را

چه كسي ميخندد ؟ چه كسي ميگريد ؟ ........................

 

همسفر عزيز غم فقدان دردانه عاشق بي منت اين عالم يعني مادر بسيار جانكاه است مرا شريك اين درد كن اما بدان او هنوز هست ، صدايت را ميشنود و هنوز در ميان نوشته هايم خنده و گريه اش را حس ميكنم اين چند خط نيز از آن توست پيش من امانت بود از طرف او ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ روحش شاد و وجودش هميشه در كنار تو باد

 يا حق .......................

آنگاه كه در دلت شكوفه ها براي ماندن ترانه مي سرودند ، ناگاه غروب در آئينهء سكوت نگاهت نشست و

 پشت سايه ها را شكست .

عجب فريادي ، تمام آئينه ها ترك خرد و گوش سنگين آسمان را كر كرد .

اين است نعره ء شقايق و قلم در دستانم دلتنگ آغوش باز تو بود آنزمان كه چشمان تو به عظمت عشق

 مي نگريست

افسوس كه ديگر بال و پري ندارم ، اما هنوز سكوت مانده و غروبي كه خواه ناخواه با سحر فرو خواهد

ريخت

و خدائي كه تماشاگه راز است

صبور باش صبور همسفر .................................

خاطرم هست هنوز

                 بوي نيلوفر وياس

                                  نفس پاك سپيدار بلند

                                        و صداي آبي

                                                  كه پر از قصهء روئيدن بود

وقت رقصيدن ماه

                 بر تن ساكت رود

                           چشم هاي تو پر از پنجره بود

روي قاليچه همسايه ما

                      نقش نارنج و ترنج

                                       طعنه ميزد به بهار

                                                  و عجب همهمه اي

                  حس آرامش باد

                                  عطر گيسوي تو بود

خاطرم هست هنوز .................

اي غريب آشنايم ، اي رضا ،عشق و اميدم

اي همه چون وچرايم ،اي رضاع  نوردوعينم

سال ها در انتظارم تا كه بينم روي ماهت

اي جمالت آفتابم ، اي رضا ع جام جهانم

چشمه مهر خدائي ، دردمندان را دوائي

اي نگار جاودانم ، اي رضا ع داروندارم

ساقيا پيمانه پر كن تا دهم شرح فراقش

اي نياز بي نيازان ، اي رضا ع همراز آهم

در دلم عشق تو بر لب ذكر ياذل منه توست

اي پناه بي پناهان ، اي رضا ع آرام جانم

نيست بودم ، هست گشتم مست بودم باده گشتم

اي صفاي نغمه هايم ، اي رضا ع بود و نبودم

جان بي مقدار ما را كن فداي عاشقانت

اي اميد نا اميدان ، اي رضا ع راز و نيازم

زاهد خودبين نگر لاف ان الحق ميزند

 اي سلوك هرچه سالك ،اي رضاع چشم وچراغم

 

یا حق ............

ياد آن روز بخير

  روي هر تكه اي از پنجره ي خانه ي ما

    جاي چشمان تو يك روزنه بود

                                  و عجب دلهره اي

خش خش برگ سپيدار بلند

         زير پاي باران

       در دلم شوق تو بر لب مي خواند

                            نفس آد مكا

                                            كه نمي دانستند  

       روي احساس هم انديشه كنان

                                                    مينوشتيم سلا م

           و به تو ميگفتم  ، دوستت دارم من

                     و تو مي رقصيدي

                                               به همين آساني

                 ميشد عاشق شد و

                                          ماند  ....................

در جمالش آفتاب كبرياست

                                    مهر دستانش سرود انبياست

شوق هجرست و سكوت و انتظار

                                 خاك پايش توتياي چشم ماست

محرمي كو تا بگويم راز عشق

                                     بر سر بازار حق ترديد هاست

خلوتي دارم ز فيض رحمتش

                               جلوه اي از نقش او در جان ماست

هر دم از كويش نسيمي ميوزد

                              اي خوشا آن گِل كه با گُل آشناست

تا سحر پروانه گشتن  سوختن

                                 راه و رسم مستي و پيمان ماست

گر نباشد درد درمان را چه سود

                                   نا خدا  را ره  نمائي با خداست

 

یا حق ......................

بين دستان تو خورشيد سحر گاهان است

آسمان را بردار

جاي مهتاب گل ياس بكار

شعري از بغض كوير

روي دريا بنويس

وقت رقصيدن نيلوفر وحشي

زير باران

به تماشا بنشين

بر لب طاقچه ء خاطره ها

بنويس

آب ، بابا نان داد

بي تو اين شاعر تنها جان داد